Avondstemning

Het is een avond zo zonder iets,
Alles is er wel maar verrilt naar een niets.
Het spel van de kinderen klinkt als van achter glas,
of het al niet meer was
waar het is.

Buitenkant

Het land ligt in langere horizontalen
al naar het licht van de stad vervloeit
en uit de verspreide verkeersvocalen
een groene stilte groeit.
Een reuk van gemalen bloemen staat
aan iedere kant van de lemen straat.

Excuse

Ik ben niet gekomen om er te komen,
ik ben er maar zo'n beetje heengegaan,
omdat langs de weg zulke hoge bomen
boven zulke kleine bloempjes staan.
Maar nu ik hier sta, nu... ik erken,
dat ik werkelijk gekomen ben.

Finale

Er rest mij soms maar deze éne behoefte,
te rusten,
en met een bloem tussen mijn tenen
en een ring van zonlicht op een knie
niets te zijn.

Raven

Boven het veld waar de bieten zljn geborgen
zeilen de raven dooreen
en trekken dan verzworven
naar de bossen heen.
Zij geven boven de nieuwe vormen
van het menselijk werk bij iedere reis
hun onverschillig en onverdorven
natuurlijk gekrijs.

Charitas

Er rijdt een zwarte vogel onder de zon.
Er rijdt een zwarte vogel over de zon.
waar die ligt op de weg langs de groenten en de rozen.
Hij heeft het beste deel gekozen,
de zieken en de hulpelozen,
in de vorm van een fietsende non.

Fruit

De boeren spelen met hun nieuwe appels
en leggen ze zacht in the korven.
Kleuren en kwaliteit zijn goed,
maar de prijs is zo bedorven,
dat de plukkers in 't spreken niet zingen.

Geheimnis

Als een blad dat het niet zeggen kan
en toch iets weet
van daar hoog in de lucht
en dan bang is, dat het dat vergeet.

Groen

Een geit kijkt naar een man, die verf
strijkt aan de paaltjes rond zijn erf.
Het is ook koud
voor de bloemen die op en neder gaan
en op de bomen te wiegen staan.
Wat ziet het dier
in het vreemde groen tussen borstel en hout?
Of kijkt het voor zijn plezier?

From Pierre Kemp, Een bloomlezing uit zijn kleine liederen. Amsterdam: G.A. van Oorschot, 1953.

Evening Mood

It is just an evening without much
It's all there but shivered away such,
That children's play sounds as to come from behind glas,
as if it already no longer was
where it is.

The Outside

The fields stretch in longer horizontals
diffusing where the bright city glows
and from dispersed traffic vocals
a green silence grows.
Scents of fresh, crushed flowers greet
each side of the loamy street.

Excuse

I didn't come to get here,
I was just getting somewhat near,
because alongside the road such tall trees
tower over such tiny flowers.
But now I stand here... I know,
that this is where I wanted to go.

Finale

There remains sometimes only this last request,
to rest,
and to be nothing
with a flower between my toes
and a circle of sunlight on my knee

Ravens

Over the fields where the beets have been reaped ravens sail helter-skelter
then trek each
to their forest shelter.
And after every trip, above newly
created forms where humans toiled,
they sound their natural screetch
uncaring and unspoiled.

Charitas

A black bird rides below the sun.
A black bird rides above the sun
where it shines on the road past produce and a rose.
It's the best part he chose,
the sick and destitude,
in the shape of a cycling nun.

Fruit

The farmers play with their new apples
and put them softly in the baskets.
Colour and quality are just fine,
but the prices are so low,
that the pickers seem to carry caskets.

Mystery

As a leaf that can't say why
and still knows that
there's something high in the sky
and then fears, it will forget

Green

A goat looks at a farmer's hand
painting the fence around his land.
The wind in icy gown
pushes the flowers up and down
in rocking rhythm with the trees.
What is it that the animal sees
in strange green between brush and wood?
Or does it simply look to feel good?

© Translations: Peter Lowensteyn.